UNHA DE APELIDOS. CANDO AS NENAS ERAN DE MAMÁ

 

 

 

Moita xente pensa que o sistema hispano de dobre apelido, primeiro o do pai e logo, o da nai existe dende o principio dos tempos. Así a todo, isto non é así.

 

 

Houbo un tempo no que a asignación do apelido facíase doutro xeito. Si tivestes a oportunidade de avanzar, na vosa xenealoxía, seguro que fostes quen de observalo. En primeiro lugar, era habitual que houbese un so apelido. En Galicia, ademáis, as mulleres adoitaban levar o apelido da nai e os homes o do pai.

 

 

Hai uns días, cando escaravellaba na historia dunha familia, orixinaria da parroquia lucense de San Pedro de Arcos, din cunha partida de matrimonio moi especial. Era unha notación que falaba dunha dobre voda. Por que dobre? Pois, porque nela deixábase constancia do casamento, dun irmán e unha irmá,  cunha irmá e un irmán.

 

 

Este acontecemento é o exemplo perfecto, para ilustrar un feito habitual, en  Galicia. O de irmáns e irmás , que compartían filiación, pero non apelido.  Dalgún xeito, as nenas eran de mamá e os nenos de papá.  

 

 

 

 

 “En quatro de junio de este año de mil ochocientos diez, yo el infrascripto cura de esta parroquia de San Pedro de Arcos, después de precedida las proclamas en la forma que dispone el tridentino para contraer matrimonios Domingo Gonzalez y su hermana Josefa Perez de Castro, hijos legitimos de Francisco Gonzalez y Josefa Perez de Castro difunta esta, con Juana de Rois y Jose Lopez, hijos estos de Tomas Lopez y Maria de Rois, difuntos todos y vecinos que fueron de esta parroquia, y no habiendo resultado impedimento alguno   que obstase la celebración de los matrimonios que intentaban hacer, asisti a ambos y recibieron ademas las bendiciones nupciales el Domingo y su mujer Juana, en la misa que celebre y el Jose y Josefa en la que celebró Don Jose Carballido, cura de San Fiz de Paz en el mismo dia arriba dicho y fueron testigos de los expresados casamientos, Pedro Diaz de esta de Arcos y Juan Sanjurjo, vecino de Castrillon, parroquia de San Juan  de Silva, Riberas del Lea y para que conste lo firmo ut supra..”. Libro de Casados de San Pedro de Arcos (1682-1891).  Arquivo Diocesano de Lugo

 

 

 

 

 

A partir do 2017, coa reforma do Rexistro Civil xa non é obrigado que o primeiro apelido sexa o do pai e o segundo, o da nai. Desde entón, pódese invertir a orde dos apellidos, de forma que o primeiro sexa o da nai. Un cambio que permite flexibilizar o sistema e amoldalo ós novos tempos, en pro dunha maior autonomía para as familias e da igualdade de xénero. Lembrade que a xenealoxía, tamén, é nosa.

 

 

 

 

Houbo algún apelido da túa linaxe materna que se perdese e que quererías conservar? Gustaríache ter invertido a orde dos apelidos dos teus fillos e fillas?  Ou xa o tes feito?  

 

 

 

Non hai comentarios

Deixa un Comentario

*

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.