LOS DOCUMENTOS GENEALÓGICOS. PON UN POCO DE PRIMAVERA EN TU VIDA

OS DOCUMENTOS XENEALÓXICOS. PON UNHA POUCA PRIMAVERA, NA TÚA VIDA

Esta semana, tiven que cubrir varios formularios, para realizar distintas xestións administrativas persoais.

 

 

Os formularios son documentos nos que polo xeral, todo está medido. Non hai espazo para a literatura ou a poesía nos papeis. Haino si baixo o título “comentarios” ou similar, aínda que é obrigado non superar un número máximo de caracteres e non saír  das marxes estabrecidas.

 

 

Todo parece atender á premisa: Un sitio para cada cousa e cada cousa no seu sitio”.

 

 

Neste mundo formal e estandarizado, parece imposible poder topar detalles interesantes, sobre a vida dos nosos antepasados. Imaxina que dentro de cen anos, alguén tenta reconstruír a túa biografía, en base a eses documentos.  Emocionaríase coa súa lectura?  

 

 

Moitas veces cando explico á miña clientela potencial que como xenealoxista  traballo con documentos, non poden imaxinar o verdadeiro alcance desta frase.  É unha experiencia para vivir!      

 

 

Está a emoción dunha muller que le e acariña a sinatura que treme, pero sinatura á fin, da súa bisavoa. Houbo unha muller na súa familia, que era quen de ler e escribir cando o 99 % das mulleres non sabían!

 

 

Ou o sorriso dun home que descobre que un dos oficios do seu tataravó foi ser «porteiro do circo”, que ven a ser porteiro do primeiro teatro de Lugo. Estou a dicir un dos seus oficios, porque cada vez que este hombre rexistraba o nacemento dun dos seus fillos e fillas, declaraba ter un diferente.  

 

 

Por último, está a conmoción dunha muller a quen conto, que a súa avoa foi entregada na inclusa de Mondoñedo, cando tiña dous meses.

 

 

E tamén a tenrura que nace dela, cando le a descrición detallada da roupiña, que a envolvía: Camisa de algodón, cueiro de idem, mantilla blanca de muletón, faixa de fío, gorro de zaraza cor de rosa con tule branco, chapíns de raias, encarnados e crema”. Pode que a súa roupa non  fose do Corte Inglés, pero había moita primavera, na seu pucho de zaraza.  

 

 

 

 

 

 

 

 

No hay Comentarios

Deja un Comentario

*

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.